Η μεταμόσχευση μαλλιών FUE δεν είναι καινούργια ή πρωτότυπη. Οι επεμβάσεις με την τεχνική μεταμόσχευσης μαλλιών FUE έχουν δοκιμασθεί ήδη από τη δεκαετία του 1970.
Κάποιοι χειρουργοί πειραματίστηκαν με μικρότερα punches από τα κλασσικά punches διαμέτρου 4mm, αλλά τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά, καθότι η καταστροφή των τριχοθυλακίων ήταν πολύ συχνή και ελάχιστα τριχοθυλάκια «επιζούσαν» μετά την εμφύτευσή τους στη λήπτρια περιοχή.
Οι πρώτοι που δημοσίευσαν, σε μη Ιατρικό έντυπο, τεχνική παρόμοια με τη σύγχρονη FUE ήταν οι Αυστραλοί ιατροί Woods και Campbell και ονόμασαν την τεχνική τους «Hair Follicle Single Unit Extraction». Η δημοσίευση της μεθόδου τους έγινε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1995 στην εφημερίδα Sun Herald της Αυστραλίας. Τα αποτελέσματα της τεχνικής τους όμως δεν ήταν ιδιαίτερα καλά και σημαντικός αριθμός τριχοθυλακίων τραυματίζονταν κατά την αφαίρεση από τη δότρια περιοχή.
Προσπάθειες για τη χρήση μικροσκοπικών punches έγιναν και από τους γνωστούς χειρουργούς Bernstein και Rassman από το 1997, κατά τις οποίες αναφέρθηκαν μεγάλες απώλειες των τριχοθυλακίων λόγω καταστροφής, ποσοστό που κρίθηκε από τους ίδιους απαράδεκτο. Για το λόγο αυτό, δεν εφήρμοσαν την τεχνική αυτή εκτεταμένα έως ότου να μπορέσουν να παρακάμψουν το πρόβλημα της μεγάλης καταστροφής των τριχοθυλακίων.
Τελικά, η πρώτη δημοσίευση της τεχνικής FUE σε Ιατρικό περιοδικό έγινε το 2002 από τους Bernstein και Rassman στο περιοδικό Dermatologic Surgery και οι λαμπροί αυτοί επιστήμονες περιέγραψαν εκτενώς την τεχνική μεταμόσχευσης μαλλιών FUE, τα προτερήματα αλλά και τους περιορισμούς της.
Συγκεκριμένα, προκειμένου να παρακαμφθούν τα 2 βασικά τεχνικά προβλήματα, η άγνωστη φορά του βολβού κάτω από την επιφάνεια του δέρματος (οι ρίζες των τριχοθυλακίων σε κάθε FU «ανοίγουν» τυχαία προς όλες τις κατευθύνσεις κάτω από το δέρμα, όπως ένα μπουκέτο λουλούδια) και η αυξημένη καταστροφή των FUs, οι λύσεις που πρότειναν ήταν οι εξής:
- Η δότρια περιοχή έπρεπε να ξυριστεί, προκειμένου να φαίνεται καθαρά η γωνία έκφυσης της τρίχας
- Καθότι τα τριχοθυλάκια του ίδιου FU τείνουν να «ανοίγουν» προς τυχαίες κατευθύνσεις κάτω από την επιδερμίδα, δεν έπρεπε τα punches να εισχωρούν βαθιά
- Τα FUs αποκόπτονταν μερικώς, σε βάθος 2-3mm και έπειτα πρέπει να ξεριζώνονται με ήπια έλξη (τεχνική 2 βημάτων).
Με τις επισημάνσεις αυτές, οι Bernstein και Rassman κατάφεραν να αφαιρέσουν μέχρι και 1000 FUs σε «λογικό» χειρουργικό χρόνο (8-10 ώρες) και με ικανοποιητικά ποσοστά επιβίωσης.
Ακόμα και με αυτές τις τεχνικές λεπτομέρειες, η τεχνική της μερικής αποκοπής του FU και της «εκρίζωσής» του από το τριχωτό είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή μεγάλου ποσοστού τριχοθυλακίων.
Στην αρχή, οι Bernstein & Rassman «ενοχοποίησαν» τις διαφορές μεταξύ των χαρακτηριστικών (διάμετρος, χρώμα) των τριχοθυλακίων και ήταν αυτές που καθόριζαν το αν θα εξέρχονταν ακέραια ή μη τα τριχοθυλάκια από το τριχωτό. Αποδείχθηκε, όμως, ότι υπάρχουν ασθενείς με τριχοθυλάκια μεγάλης διαμέτρου τα οποία καταστρέφονταν με αυτή την τεχνική και ασθενείς με λεπτά τριχοθυλάκια που εξέρχονταν ακέραια, χωρίς κανένα πρόβλημα.
Συνεπώς, το πρόβλημα ήταν πιο σύνθετο και δε λύνονταν με την απλή επιλογή των πιο χονδρών τριχοθυλακίων προς εξαγωγή. Οι ευρηματικοί Bernstein & Rassman εφηύραν τότε τη διαδικασία FOX Test™.
FOX Test™ (FOllicular eXtraction Test)
Το FOX Test™ ήταν μια διαδικασία προκειμένου να επιβεβαιωθεί αν ο ασθενής αποτελούσε ή όχι κατάλληλο υποψήφιο για μεταμόσχευση μαλλιών FUE.
Το FOX Test™ δοκιμάστηκε από τους Bernstein και Rassman σε 200 ασθενείς, από τους οποίους αφαιρέθηκαν 10FUs από τη δότρια περιοχή και εξετάσθηκαν σε μικροσκόπιο.
Τα αποτελέσματα βαθμολογήθηκαν σε κλίμακα 1-5, με βαθμολογία 1 όταν όλα τα μοσχεύματα ενός ασθενούς ήταν άθικτα μετά την εξαγωγή, με 2 όταν κάποιο ποσοστό του περιτριχοθυλακιακού λίπους είχε χαθεί κατά τη διαδικασία ή όταν <20% των μοσχευμάτων είχαν τραυματισθεί, με 3-4 όταν το μεγαλύτερο ποσοστό του λίπους είχε χαθεί και μεγάλος αριθμός τριχοθυλακίων είχε καταστραφεί και με 5 όταν τα περισσότερα ή όλα τα τριχοθυλάκια είχαν καταστραφεί.
Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε κατηγορίες FOX 1-5, με τους ασθενείς στις κατηγορίες FOX 1 και 2 να θεωρούνται ιδανικοί για επέμβαση FUE, οι ασθενείς στις κατηγορίες FOX 4 και 5 να θεωρούνται ακατάλληλοι και όσοι ανήκουν στην κατηγορία 3 να θεωρούνται κατάλληλοι μόνο όταν δεν μπορεί να εφαρμοσθεί η τεχνική FUT για οποιονδήποτε λόγο.
Στους ασθενείς λοιπόν που ανήκαν στις κατηγορίες FOX 1 και FOX 2, οι Bernstein και Rassman εφήρμοσαν την τεχνική FUE με άριστα τελικά αποτελέσματα μεταμόσχευσης μαλλιών. Δυστυχώς όμως, μόλις το 53,5% των ασθενών μπορούσε να θεωρηθεί ιδανικό για την τεχνική μεταμόσχευσης μαλλιών FUE.
Τα υψηλά ποσοστά καταστροφής των τριχοθυλακίων ήταν και η βασική αιτία που οι περισσότεροι χειρουργοί μεταμόσχευσης μαλλιών δεν «αγκάλιασαν» την τεχνική μεταμόσχευσης μαλλιών FUE.
Οι ασθενείς όμως ενθουσιάστηκαν από τα προτερήματα της τεχνικής FUE και καθότι οι ασθενείς πληρώνουν τους ιατρούς, οι ιατροί μοιραία ακολούθησαν και ευτυχώς αναγκάστηκαν να βελτιώσουν την αρχική τεχνική FUE, αποκτώντας και οι ίδιοι «δόξα» μαζί με τους πρωτοπόρους Bernstein & Rassman αλλά και ουσιαστικά προάγοντας τη μεταμόσχευση μαλλιών ολοένα και περαιτέρω.
Εξελίξεις στην ιστορία μεταμόσχευσης μαλλιών FUE
Από τη δημοσίευση των Bernstein και Rassman και έπειτα, έχουν εμφανισθεί και άλλες «τεχνικές» FUE από άλλους χειρουργούς μεταμόσχευσης μαλλιών και γενικότερα η γνώση και η αποδοχή της τεχνικής FUE έχει βελτιωθεί.
Οι περισσότεροι από αυτούς χρησιμοποιούν για την αφαίρεση των FUs ειδικά punches με άκρη από τιτάνιο και διάμετρο 0,8-1,0mm ή ειδικά εργαλεία που κάποιοι χειρουργοί έχουν εξελίξει και πατεντάρει, όπως ο Cole. Τα punches αυτά είναι αναλώσιμα, συνήθως αρκούν για 500-1000FUs, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του τριχωτού του ασθενή.
Οι Cole και Jones εφαρμόζουν την τεχνική Cole Isolation Technique (CIT). Η τεχνική Cole Isolation Technique διαφέρει από την κλασσική FUE στη χρήση ειδικού handle και συγκεκριμένου punch που δεν επιτρέπουν την υπερβολική είσοδο του punch στο τριχωτό (depth control) και που περιορίζουν τη βλάβη του ιστού και του FU από το punch λόγω των εξαιρετικά λεπτών τοιχωμάτων και του ειδικού σχεδιασμού της άκρης του punch.
Ο Harris έχει εξελίξει τη τεχνική S.A.F.E. (Surgically Advanced Follicular Extraction) κατά την οποία γίνεται αρχικά μια τομή με αιχμηρό punch σε βάθος μόλις 0,3-0,5mm, σε 2ο χρόνο ολοκληρώνεται η εκτομή του FU με αμβλύ (blunt) punch και σε 3ο χρόνο αφαιρείται το FU (τεχνική 3 βημάτων). Πιο πρόσφατα, ο Harris εξέλιξε την τεχνική του, χρησιμοποιώντας μόνον το αμβλύ punch.
Οι Onda et al. δημοσίευσαν πρόσφατα την τεχνική τους με τη χρήση αυτόματης μηχανής punch που ταυτόχρονα αφαιρεί και το μόσχευμα, παρόμοια με το αυτόματο σύστημα Neograft™. O Kingsley ονόμασε τη δική του εκδοχή της μεθόδου FU Isolation method ενώ οι Serdar et al. έχουν εξελίξει την δική τους τεχνική, 2 βημάτων.
Τα τελευταία χρόνια πολλοί χειορυργοί έχουν εισάγει στην πρακτική τους και κάποιοι έχουν οι ίδιοι εξελίξει τεχνικές «power FUE» με χρήση ηλεκτρoκίνητων punches, σε αντίθεση με την κλασσική τεχνική, που ονομάζεται manual FUE.
Με τα ηλεκτροκίνητα punches, ο χρόνος της εκτομής των μοσχευμάτων έχει περιοριστεί σημαντικά και κάποιοι experts υποστηρίζουν πως μπορούν να προσφέρουν ακόμα και περιστατικά με >3000FUs σε 10-12 ώρες, χρόνο αντίστοιχο με το megasession FUT.
Ο αντίλογος είναι πως τα ταχύστροφα ηλεκτροκίνητα εργαλεία υποβάλλουν τα FUs σε καταστρεπτικές δυνάμεις συστροφής (τσαλάκωμα, torsion) και σε βλάβες λόγω θερμότητας, σε μικροσκοπικό επίπεδο φυσικά. Δεν έχει όμως αποδειχθεί σε κάποια μελέτη μειωμένη επιβίωση των μοσχευμάτων που προκύπτουν από power FUE.
0
